Biliyorum artık,
Beni sevdiğini ve hep yanımda olacağını biliyorum.
Kafamı çevirdiğimde gözünü gözümde bulacağımı
Gözlerimde başka gözlerin izlerini bulamayacağını biliyorum.
Ben kendime çok güveniyorum canım...
Ve sana en az kendim kadar inanıyorum
Eline alışan ellerim söylüyor bunu bana,
Artık yollara alışan ayaklarım anlatıyor
Ve ben mutluluğu tüm varlığımla
Hep senin yanıbaşındayken yaşıyorum şimdi
Akşamlar, geceler ne kadar uzun değil mi?
Geçmek tükenmek bilmiyorlar.
Ayrıldığımız anda başlıyor özlem
Buluşunca çoğaltıyor kendini.
Ve içimden ya birşeyler yazmak,
Ya müzik dinlemek
Ya da seni odamda hissetmeye çalışmak geliyor.
Ne kitap okumak istiyorum
Ne abimin sesini duymak
Anlamsız geliyor bunlar boş geliyor.
Gerçekten anadan geçiliyor da
Yardan ...
Ben sana çok alışmışım ya...
Yokluğun taş gibi ağır geceme.
Yorgunluklar, uykusuzluklar hiçbiri umrumda değil
Uyumak sadece zamanın çabuk geçmesi
Sabahın hemen gelmesi için
En çok da rüyalar için
Aslında artık rüyalara da ihtiyacım yok ya...
O rüyalar saçlarımı okşuyor şimdi,
Sarılıyor bana
Ve kulağıma en güzel sevdayı fısıldıyor.
Bunları hep yapacaksın değil mi?
Zaman akıp geçecek ama
O içimi ısıtan güzellik eskimeyecek.
Korkma olur mu?
Ben hep sol omuzuna yaslayacağım başımı,
Gözlerim her bakışında biraz daha parlayacak
Ve gitmeyeceğim...
Ve gitmeyeceksin...
Unutma ki biz parıl parıl iki yıldızsak eğer
Hiçbir yıldız böylesi güzel geceyi bırakıp da gidemez.
Senin sevdan beni bırakmaz
Benim sevdam seni...